۱

برروی ساقی شده ام دیوانه دیوانه        می گردم بی وی همه شب میخانه میخانه

نوشم شبها ( ساقی ) ، هر شب تنها ( ساقی )

همه میخانه میخانه ، می مستانه مستانه

 بر شمع رویی شده ام پروانه پروانه        آخر خون شد دل زغم جانانه جانانه

مستم مستم ( امشب ) ، رفت از دستم ( امشب )

بت جانانه جانانه ، شدم افسانه افسانه

ساقی ساقی من بخدا مستم امشب مستم        مستم اما از نگه گیرای تو مستم

خندان خندان ( رفتی ) ، ترک یاران ( گفتی )

به وفایت چون دل بستم ، بربودی دل از دستم

2

نازنین من وه چه خوشگلی ، روز و شب پی غارت دلی ( نازنین )

بر ستمگری گر چه مایلی ، بهر عاشقان حل مشکلی ( نازنین )

دلستان یار من ، نوبهار من ( نازنین )2

شوخ و شیرین سخن ، یار غنچه دهن ، نوگل چمن ( نازنین )

آشنای تو ، شد بلای تو ، جان فدای تو ، بی وفا

کو وفای تو ، شد فدای تو ، شد فدای تو ، جان ما

صحبت از جفا کمتر کن ، نغمه های موزون تر کن ، عاشق تو ام باور کن ( نازنین )

ریزشی که در ساغر کن ، جام ما پر از آذر کن ، از قیام خود محشر کن ( نازنین )

مه من و دلبر منی ، دلربا ( نازنین )        گل من وباغ سوسنی ، بی وفا ( نازنین )

تویی تویی افسونگر نامهربان ( نازنین )        ز جور تو هر روز و شب دارم فغان ( نازنین )

3

بر من بنشین چون گل خندان ، بربا دل را زکفم آسان ، دیگر از من رو ننما پنهان

چه به سر داری سیمین جان        گل بی خاری سیمین جان

صنما چشم سیهت نازم ، گل من آهو نگهت نازم ، بنشین روی چو مهت نازم

چه نظر داری سیمین جان        چه به سر داری سیمین جان

به خدا بی تو بت جانانه ، دل بی طاقت شده دیوانه ، نچشم بی تو می و مستانه

تو بیا باری سیمین جان        چه به سر داری سیمین جان

تو بیا تا بر تنم آید جان ، بنشین سوز دل من بنشان ، که دلم بی تو شده سرگردان

بنما یاری سیمین جان        چه به سر داری سیمین جان

4

درآمد :

ساقی به نور باده بر افروز جام ما        مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

مویه :

ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم        ای بی خبر زلذت شرب مدام ما

زابل :

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق        ثبت است بر جریده عالم دوام ما

5

تصنیف داد از ستمت ( در دستگاه سه گاه ) : دانلود کنید

کشتی ، ما را ، داد از ستمت آخر ای گل چه هستی

به حیله پیمانم گسستی ، برو برو دلم شکستی

کردی عشق مرا فدای خودپرستی ، گفتی ترک وفا با دیگران نشستی

گر از وفایت برهم ، دگر به کس دل ندهم ، مگر به مستی

چه حاصل از خون جگر ، بسوزی ای دل که اگر ، بت نپرستی

کردی عشق مرا فدای خودپرستی ، گفتی ترک وفا با دیگران نشستی

6

زن بالا بلند ، شاه زنانه ، آی ربابه جانم ربابه     زن بالا بلند ، هرگز نمیره ، آی ربابه جانم ربابه

ربابه چندین مشتیه ، ( هیکل مثال کشتیه ، آی ربابه جانم ربابه )2

رفتی نگفتی و من یاری دارم ، آی ربابه جانم ربابه     تو بی وفایی و من وفادارم ، آی ربابه جانم ربابه

برات می خرم کلاه فرنگی ، آی ربابه جانم ربابه     برات می خرم طوق فنری ، آی ربابه جانم ربابه

ربابه چندین مشتیه ، ( هیکل مثال کشتیه ، آی ربابه جانم ربابه )2

7

رخ بنما ، لب بگشا ، جان زهرا        عشق رخت کشته مرا ، جان زهرا

عشوه مکن ، لج منما ، جان زهرا        طعنه مزن ، محض خدا ، جان زهرا

گر فکنی جانب ما ، جان زهرا        یک نظر از مهر و وفا ، جان زهرا

یاد تو باشم همه جا ، جان زهرا        یار تو باشم به خدا ، جان زهرا

در فراقت چه آمد به سرم ، جان زهرا        مه لقا از کفت جان نبرم ، جان زهرا

تا به کی اشک و زاری ، تا به کی بیقراری

تا به کی ای گل از خون ، دل کند میگساری

( دلبرا عشوه تا کی ، شد زغم عمر من طی ، بی تو جان زهرا

سیرم از زندگانی ، در بهار جوانی ، قربان زهرا )2

8

شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشد        تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

ندانمت که چه گویم تو هر دو چشم منی        که بی وجود عزیزت جهان نمی بینم

چو روی دوست نبینی جهان ندیدن به        شب فراق منه شمع پیش بالینم

9

نرمک نرمک از لب چشمه می آید ، رعنا        خندان خندان ناز کرشمه می آید ، رعنا

مه رو ، رعنا ؛ سیه مو ، رعنا

مایه نازی ، عمر درازی ، گل مایی ، رعنا

 چه بلایی ، رعنا

اندک اندک در سر کویت افتادم ، رعنا        لنگان لنگان راه وصالت پیمودم ، رعنا

دلبر ، رعنا ؛ ستمگر ، رعنا

باغ امیدی ، صبح سپیدی ، گل مایی ، رعنا 

 چه بلایی ، رعنا

دریا دریا در شب هجرت خون گریم ، رعنا        یک دم باز آ تا که ببینی چون گریم ، رعنا

باز آ ، رعنا ؛ خدا را ، رعنا

باد بهاری ، صبر و قراری ، گل مایی ، رعنا 

 چه بلایی ، رعنا

10

تصنیف آهوی وحشی ( در دستگاه چهار گاه ) : دانلود کنید

چه خوش صید دلم کردی ، بنازم چشم مستت را     که کس آهوی وحشی را ، از این خوشتر نمی گیرد

خدا را رحمی ای لیلی ، که مجنون سر کویت     دری دیگر نمی داند ، رهی دیگر نمی گیرد

با عاشقان بیدل تا چند ناز و عشوه     بر بیدلان مسکین تا کی جفا و زاری

از عشقت ای نگارم در سوز و التهابم     گر حال من بدانی دانم که رحم آری

من هم به عشقت ای دل پابند و بیقرارم     خون شد دلم خدایا زین صبر و بی قراری